Pages

Friday, December 28, 2012

ဘ၀လက္ေဆာင္

အႀကီးမားဆုံးလက္ေဆာင္
ကမၻာေလာကႀကီးထဲမွာရွိတဲ့ သက္ရွိသတၱဝါေတြထဲမွာ လူသားဟာ မျပည့္စုံဆုံးလို႔ဆိုပါတယ္။ ငွက္လိုလည္း မပ်ံႏိုင္ဘူး။ က်ားသစ္ေလာက္လည္း မေျပးႏိုင္ဘူး။ မိေခ်ာင္းလိုလည္း ေရမကူးႏိုင္ဘူး။ ေမ်ာက္လိုလည္း သစ္ပင္ေပၚမတက္ႏိုင္ဘူး။ လူသားမွာ လင္းယုန္ငွက္လို မ်က္လုံးမ်ိဳးလည္း မရွိဘူး။ ေၾကာင္လိုလက္သည္းနဲ၌ သြားမ်ိဳးေတြလည္းမရွိဘူး။ ႐ုပ္ပိုင္းဖြဲ႕စည္း မႈအရ လူသားဟာ အကြယ္အကာမဲ့၊ အခုအခံမဲ့ျဖစ္ေနသူေတြ။ ဘာမဟုတ္တဲ့ ပိုးေကာင္ေလးတစ္ေကာင္ကိုက္လို႔ ေသခ်င္ လည္း ေသသြားႏိုင္တာ လူသားပါ။
ဒါေပမယ့္ သဘာဝတရားက လူသားကို ေတြးေတာတတ္တဲ့အစြမ္းကို ေပးသနားထား တယ္။ လူသားဟာ သူ႕ဝန္းက်င္ကို သူဖန္တီးေနတတ္တယ္။ တိရစၧာန္ဆိုတာက သူ႕ဝန္းက်င္နဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြေအာင္ေန တတ္ဖို႔ႀကိဳးစားၿပီးေနထိုင္ရတာ။
ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတာက လူသားဟာ သူရထားတဲ့ အႀကီးမားဆုံးလက္ေဆာင္ကို သူမသိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔မွာရွိတဲ့ ေတြးေတာႏိုင္စြမ္းကို အသုံးခ်ႏိုင္သူက နည္းနည္းေလးရွိတယ္။
ဆုံး႐ႈံးျခင္းႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။
          ၁။ မေတြးဘဲလုပ္လို႔ ဆုံး႐ႈံးျခင္း
          ၂။ ေတြးၿပီးမလုပ္လို႔ ဆုံး႐ႈံးျခင္း ဆိုတာပါ။
ဘဝတစ္ေလၽွာက္လုံး ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ ေတြးေတာျခင္းဆိုတဲ့ အစြမ္းအစေတြကို မသုံးဘဲေနထိုင္သြားျခင္းဟာ မခ်ိန္ဘဲပစ္ျခင္းနဲ႔တူတယ္။
ဘဝဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ယူစား စားေသာက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္လိုပါပဲ။ ကိုယ့္ဗန္းကိုယ္ယူ၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့အစားအေသာက္ကိုယ္တိုင္ ေ႐ြးထည့္၊ ၿပီးရင္ က်သင့္တာကို ရွင္းသြား႐ုံပဲ။ တန္ရာတန္ေၾကးေပးရင္ လိုတာရမယ္။ ကိုယ္ရေအာင္ ကိုယ္ထယူရမယ္။ အဲဒီလိုဆိုင္မ်ိဳးမွာ စားပြဲထိုးလာေအာင္ ထိုင္ေစာင့္ေနရင္ စားရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ဘဝဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ။ ကိုယ္ႀကိဳက္တာ ကိုယ္ေ႐ြး၊ က်သင့္တာကိုေပးမွ ရသင့္တာကိုရမွာပါ။
 ဘဝဆိုတာ ေ႐ြးခ်ယ္မႈနဲ႔ ၫွိယူရမႈ
“ကံတရားဆိုတာ တိုက္ဆိုင္မႈမဟုတ္ဘူး။ ေ႐ြးခ်ယ္မႈ။ ကိုယ့္ဆီကို ေရာက္လာေအာင္ ေစာင့္ေနရတာလည္းမဟုတ္ဘူး။ မရ ရေအာင္ဖန္တီးယူရတာ” လို႔ William Jennings Bryan ဆိုသူက ေျပာခဲ့တယ္။
အဲဒီအဆိုကိုၾကည့္လိုက္ရင္ ေရွ႕ေနာက္မညီၫြတ္ဘဲ ကြဲလြဲေနသလိုထင္ရတယ္။ ဘဝဆိုတာ ေ႐ြးခ်ယ္မႈေတြမ်ားသလို ၫွိႏႈိင္းယူ ရမႈေတြလည္းမ်ားတယ္။ ဘဝမွာ ေ႐ြးခ်ယ္စရာခ်ည္းပဲဆိုရင္ ၫွိႏႈိင္းယူစရာေတြ ဘယ္မွာလိုေတာ့လို႔လဲ။ ကိုယ္ႀကိဳက္တာ ကိုယ္ေ႐ြးမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ၫွိယူမႈဆိုတာ ေ႐ြးခ်ယ္မႈျဖစ္ေနတတ္ေသးတယ္။ 
ဘဝမွာဘာေၾကာင့္ ေ႐ြးစရာေတြမ်ားေနရတာလဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ အစားေတြမ်ားမ်ားစားရင္ လူကိုဝေစျခင္းဆိုတာ ေ႐ြးခ်ယ္မႈပဲ။ မ်ားမ်ားေသာက္ရင္ ေနာက္တစ္ေန႔မွာ ေခါင္းကိုက္မယ္။ ဒါလည္းေ႐ြးခ်ယ္မႈပဲ။ မူးၿပီးေမာင္းရင္ ကိုယ္တိုင္ေသရင္ေသမယ္၊ အျခားသူတစ္ေယာက္ေယာက္ကိုလည္း ေသေစလိမ့္မယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို စိတ္ဆိုးစိတ္ပုတ္နဲ႔ဆက္ဆံရင္ သူကလည္း ကိုယ့္ကို အဲဒီအတိုင္း တုံ႔ျပန္လိမ့္မယ္။ သူတစ္ပါးကို ဂ႐ုမစိုက္ရင္ ကိုယ့္ကိုလည္း ဘယ္သူကမွ ဂ႐ုစိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေတြအားလုံးဟာ ကိုယ္တိုင္ေ႐ြးခ်ယ္မႈေတြ။
ေ႐ြးခ်ယ္မႈေနာက္ကြယ္မွာ အက်ိဳးဆက္တစ္ခုခုျပန္ရတတ္တယ္။ လူတိုင္း လြတ္လပ္စြာေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ရွိတယ္ ဆိုေပမယ့္ ေ႐ြးခ်ယ္ၿပီးရင္ ကိုယ့္ေ႐ြးခ်ယ္မႈက ကိုယ့္ကိုျပန္ၿပီး ခ်ဳပ္ကိုင္သြားတတ္တယ္။ ရလဒ္က ကိုယ့္အေပၚမွာတည္တယ္။ ဘဝဆို တာ အိုးလုပ္သည္နဲ႔တူတယ္။ အိုးလုပ္သည္ဆိုတာ ႐ႊံ႕နဲ႔ သူလိုခ်င္တဲ့အိုးပုံစံကို သူလိုသလို ပုံသြန္းတယ္။ ဒီအတိုင္းပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ကိုယ့္ဘဝကို ကိုယ္လိုသလို ပုံသြန္းေနၾကရတယ္။
 ဘဝမွာဘာေၾကာင့္ ၫွိယူရမႈေတြမ်ားေနရတာလဲ
ဘဝဆိုတာ ပါတီပြဲႀကီးမဟုတ္ဘူး။ ဘဝဆိုတာ ေပ်ာ္စရာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဘဝဆိုတာ ေဝဒနာေတြ၊ စိတ္ပ်က္စရာေတြ။ မထင္တာေတြျဖစ္လာတတ္တာ ဘဝလို႔ဆိုပါတယ္။ တစ္ခါတေလ ဘဝဆိုတာ ဦးစိုက္ေျပာင္းျပန္ ေဇာက္ထိုးျဖစ္ခ်င္ျဖစ္သြား တတ္တယ္။ လူေကာင္းေတြမွာ အဆိုးေတြလာႀကဳံခ်င္ႀကဳံရ၊ လူဆိုးေတြမွာ အေကာင္းေတြ ႀကဳံခ်င္ႀကဳံေနရတာမ်ိဳးေပါ့။ ျဖစ္ခ်င္တာလည္း မျဖစ္ရပါ၊ မျဖစ္ခ်င္တာေတြလည္း ျဖစ္ရတာကို ဘဝလို႔ေတာင္သီခ်င္းဖြဲ႕ဆိုထားတာရွိတယ္။ ဘဝမွာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့အတိုင္း ထိန္းခ်ဳပ္လို႔မရႏိုင္ ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေမြးလာကတည္းက အျပစ္အနာအဆာ၊ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေတြ ပါလာတာေပါ့။ ေဘာလုံးတစ္လုံးကို ပစ္ခ်လိုက္လို႔ ကိုယ့္တည့္တည့္ ဘက္ျပန္ကန္တက္လာမယ္လို႔ မွန္းလို႔မရဘူး။ ဘယ္ေျပာင္း ညာေျပာင္း ေစာင္းခ်င္သလို ေစာင္းသြားႏိုင္တယ္။ ေဘာလုံးက ကိုယ္ထင္သလို ကိုယ့္ထံေရာက္မလာလို႔ ထိုင္ငိုေနမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေဘာလုံးကိုေကာက္ၿပီးထြက္ေျပးမလား။ ေ႐ြးခ်ယ္မႈတစ္ခုခုေတာ့ လုပ္ရလိမ့္မယ္။
ေနသာတဲ့ေန႔တစ္ေန႔မွာ ကန္ျပင္က်ယ္ႀကီးထဲ ေလွကေလးေတြ ဦးတည္ရာဘက္ေပါင္းစုံကို ႐ြက္လႊင့္ေနၾကတယ္။ ႐ြက္ေလွေတြ က ဘက္ေပါင္းစုံကို သြားေနၾကေပမယ့္ ေလကေတာ့ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုတည္းကို တိုက္ေနတာ။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္ရ တာလဲ။ လမ္းေၾကာင္းဆိုတာ ေလွေပၚက လူကေ႐ြးခ်ယ္တာ။ ေလကဘယ္လိုတိုက္တိုက္ သူေ႐ြးခ်ယ္တဲ့လမ္းေၾကာင္းကိုပဲ ေလွကသြားေနရတာ။ ဘဝဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ။ ေလတိုက္ရာလမ္းေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေလွသြားရာလမ္းေၾကာင္းကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ရွိတယ္။
“က်န္းမာေရး၊ ေပ်ာ္႐ႊင္ေရးနဲ႔ ေအာင္ျမင္ေရးေတြဟာ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္နဲ႔လည္းဆိုင္တယ္။ ဘဝမွာ ဘာျဖစ္ျဖစ္ကြာလို႔ ေျပာရမွာမဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္ကိုျဖစ္ရမယ္ဆိုၿပီးလုပ္ရမွာ” ဆိုတဲ့စကားကို George Allen ဆိုသူကေျပာသြားပါတယ္။
ဘဝမွာ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္အေျခအေနကို ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္မရွိဘူးဆိုရင္ေတာင္၊ ကိုယ့္စိတ္သေဘာထားကို ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ရွိႏိုင္ရ မယ္။ ေ႐ြးခ်ယ္မႈေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္သူလည္း ျဖစ္သြားႏိုင္သလို  သားေကာင္လည္းျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ့ ေနရာေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္သြားတာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ စိတ္သေဘာထားေၾကာင့္ ျဖစ္သြားရတာ။ ဒါကိုလူေတြက “ကံတရား” လို႔ သတ္မွတ္ၾကတယ္။
သက္တံကိုျဖစ္ေပၚေစတာ မိုးနဲ႔ ေနေရာင္ႏွစ္မ်ိဳးေပါင္းလို႔ပါ။ ဘဝမွာလည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ။ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈနဲ႔ ဝမ္းနည္းမႈေတြ ဒြန္တြဲ ၿပီးမွ ဘဝဆိုတာျဖစ္လာရတာ။ အဆိုးနဲ႔ အေကာင္းဆိုတာရွိတယ္။ အေမွာင္နဲ႔ အလင္းဆိုတာလည္းရွိတယ္။ အခက္အခဲကို ကိုင္တြယ္ႏိုင္ၿပီဆိုရင္ပိုၿပီးေတာ့ ႀကံ႕ခိုင္လာမယ္။ ဘဝမွာျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြအားလုံးကို ကိုင္တြယ္ဖို႔ဆိုတာေတာ့ မလြယ္ဘူး ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ၫွိယူလို႔ရတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။
ရစ္ခ်တ္ ဘလက္ခ္်နီဒန္းဆိုသူဟာ အိႏၵိယလဖက္ေျခာက္ေတြကို စိန္႔လူးဝစ္ပြဲေတာ္မွာ ေရာင္းအားတက္ေအာင္လုပ္ခ်င္ေန တယ္။ ရာသီဥတုကပူလြန္းေတာ့ သူ႕ နမူနာလက္ဖက္ရည္ကို ဘယ္သူမွ မေသာက္ခ်င္ၾကဘူး။ လူေတြက အေအးေတြေသာက္ ေနေတာ့ အေအးလုပ္ငန္းဟာ ပိုၿပီးေတာ့ ထြန္းကားလာမယ္ဆိုတာကို သူျမင္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လက္ဖက္ရည္ထဲကို ေရခဲ ထည့္၊ သၾကားနည္းနည္းထည့္ၿပီး လူေတြကို တိုက္ၾကည့္တယ္။ လူေတြအရမ္းႀကိဳက္သြားတယ္။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာ ကမၻာ့ ပထမဆုံး လက္ဖက္ရည္ေအး (iced tea) ရဲ႕အစပဲ။  လူသားဆိုတာ ဝက္သစ္ခ်သီးမဟုတ္ဘူး။ ဝက္သစ္ခ်သီးဆိုတာ အပင္ျမင့္ႀကီးမွာ မသီးခ်င္ပါဘူး၊ ရွဥ့္ေတြရဲ႕ အစာမျဖစ္ခ်င္ပါဘူးလို႔ ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္မရွိဘူး။ လူသားမွာက ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ရွိတယ္။
အမွားတစ္ခုခုျဖစ္သြားရင္ အဲဒီအမွားအေပၚမွာ တာဝန္ခံရင္လည္းရတယ္၊ တာဝန္မခံခ်င္လည္းရတယ္။ ေ႐ြးခ်ယ္မႈဟာ ကိုယ့္ အေပၚမူတည္ေနတယ္။ 

ေမာင္ေခတ္

0 comments:

Post a Comment

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Affiliate Network Reviews